سفارش تبلیغ
اخبار جدید
اخبار جدید
خداوند، نرمش و ملایمت در همه چیز را دوست دارد. [رسول خدا صلی الله علیه و آله]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :143
بازدید دیروز :295
کل بازدید :1424392
تعداد کل یاداشته ها : 1754
99/7/5
6:31 ص
مشخصات مدیروبلاگ
 
خلیل منصوری[175]
http://www.samamos.com/?page_id=2

خبر مایه
پیوند دوستان
 
سرباز ولایت هزار دستان رایحه ی انتظار اقلیم شناسی دربرنامه ریزی محیطی .:: مرکز بهترین ها ::. نگارستان خیال فصل انتظار جریان شناسی سیاسی - محمد علی لیالی نگاهی نو به مشاوره پلاک آسمانی،دل نوشته شهدا،اهل بیت ،و ... حمایت مردمی دکتر احمدی نژاد آقاشیر کلّنا عبّاسُکِ یا زَینب صراط مستقیم هم رنگــــ ِ خـــیـــآل جبهه مقاومت وبیداری اسلامی کالبد شکافی جون مرغ تا ذهن آدمیزاد ! تکنولوژی کامپیوتر وبلاگ منتظران سارا احمدی بوی سیب BOUYE SIB رمز موفقیت محقق دانشگاه سرزمین رویا اهالی بصیرت وبلاگ تخصصی فیزیک پاک دیده آدمک ها ✘ Heart Blaugrana به نام وجود باوجودی ... سرباز حریم ولایت دهکده کوچک ما از قرآن بپرس کنیز مادر هرچه می خواهد دل تنگت بگو •.ღ♥ فرشتــ ـــ ـه تنهــ ــ ــایی ♥ღ.• پیامبر اعظم(ص) عطاری عطار آبدارچی ستاد پاسخگویی به مسایل دینی وبلاگ شخصی امین نورا چوبک نقد مَلَس پوست کلف دل نوشت 14 معصوم وقایع ESPERANCE55 قدرت شیطان دنیای امروز ما تا ریشه هست، جوانه باید زد... آواز یزدان خلوت تنهایی کتاب شناسی تخصصی اس ام اس عاشقانه طرحی نو برای اتحاد ایرانیان سراسر گیتی دنیای ماشین ها در گوشی با خدا **** نـو ر و ز***** اس ام اس سرکاری و خنده دار و طنز دنیا به روایت یوسف جاده خدا خام بدم ایلیا حرفای خودمونی من بازی بزرگان کویر مسجد و کلیسا - mosque&church بچه دانشجو ! پژواک سکوت گنجهای معنوی دنیای موبایل منطقه‏ ممنوعه طلبه علوم دینی مسافر رویایی انواع بازی و برنامه ی موبایل دانشجو خبر ورزشی جدید گیاهان دارویی بانوی بهشتی دو عالم

 

بردگی فرهنگی دیرپا در جهان بود به طوری که مبارزه با آن بسیار سخت و دشوار. یکی از تلاش هایی که خدا برای رهایی بشر از رقیّت و بردگی کرد، فراهم کردن شرایط برای «حریت» حقوقی است. البته ایجاد حریت و آزادی اجتماعی مهم تر و اصلی تر است؛ زیرا بسیاری از مردم گرفتار رقیت و بردگی اجتماعی هستند و قید و بندهای اجتماعی آنان را از آزادی حقیقی دور می سازد. امروز نیز گفتمان اجتماعی حاکم بر جوامع بشری همانند مهم ترین قید و بندی عمل می کند که مردم را از حریت حقیقی و اجتماعی واقعی دور کرده است. بسیاری از مردم تحت فشار گفتمان اجتماعی رفتارهایی را انجام می دهند که مخالف صریح آزادی حقیقی آنان است.

به هر حال، اسلام در گام اول تلاش کرد تا رقیت اجتماعی را بردارد و مردم را به آزادی حقیقی نسبت به این بردگی برساند:الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ ...وَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ؛ کسانی که از این رسول نبی امی پیروی می کنند... از  قید و بندهایى را که بر ایشان بوده است، برمى دارد.(اعراف، آیه 157)

گام دوم این بود تا مردمان را از «رقیت حقوقی» نیز به حریت حقوقی برساند. این گونه است تا برنامه ای را اجرایی کرد تا «کتاب عتق» در فرهنگ اسلامی جایگزین «کتاب رق» شود. در فرهنگ جاهلی پیش از اسلام، عرب به خادم و خادمه، فَتی و فتاة نمی گفتند، ولی اسلام آمد تا این عناوین در فرهنگ جاهلی قرار گیرد و آنان فَتی و فتاة بخوانند.

 ابن‌ابی‌الحدید معتزلی در شرح یکی از خطبه‌های نهج‌البلاغه آورده که وجود مبارک پیغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) وقتی که ظهور کرد چندین نوآوری داشته است. این رو برای وقتی  ‌خواست تا بردگی را  برچیند، اوّلین اقدام او اقدام ادبی و فرهنگی بود که اگر شما در خانه خویش عبد و اَمه یعنی نوکر و کنیزی دارید خطاب به آنان نگویید: عبدی و اَمتی؛ بلکه بگویید: فتای و فتاتی. این گونه به اینها حیثیت بدهید تا کم کم، بساط آزادی حقوقی این بردگان فراهم کرد. این گونه شد تا به هر شکلی به عنوان کفاره گناه یا احسان و انفاقی گفته است برده ای را آزاد کنید تا خدا گناه و خطای شما ببخشد.

در فرهنگ قرآنی به بردگان حیثیت داده شد و آنان را به عنوان فتی یاد کرده است. پس قرآن با آزادی اجتماعی سپس حقوقی انسان ها، مردم را از بردگی و عبد بودن یک دیگر به عبد و امه خدا کشانید تا انسان تنها در برابر خدا بنده و بندگی کند، و به جای عبد فلان، عبدالله و به جای امه فلان، امه الله شوند.  

امیرمومنان امام علی(ع) در مناجات خویش می فرماید: إِلَهِی کَفَى لِی عِزّاً أَنْ أَکُونَ لَکَ عَبْداً وَ کَفَى بِی فَخْراً أَنْ تَکُونَ لِی رَبّا؛ خداى من مرا همین عزت بس که بنده تو باشم و همین سربلندى‌ام بس که تو پروردگار من باشى.(خصال شیخ صدوق، ج 2، ص 420)


  
  

 

یکی از پرسش ها درباره خضر علیه السلام این است که آیا او پیامبر(ص) بود یا خیر؟ با نگاهی به آیات قرآنی معلوم می شود که شخصی که دارای علم لدنی بود و حضرت موسی(ع) برای بهره مندی از علم لدنی نزد او رفت، دارای نبوت نیز بوده است؛ زیرا این شخص از سوی خدا به مردم چنین معرفی می شود: فَوَجَدَا عَبْدًا مِنْ عِبَادِنَا آتَیْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْمًا ؛ تا بنده‏ اى از بندگان ما را یافتند که از جانب خود به او رحمتى عطا کرده و از نزد خود بدو دانشى آموخته بودیم. (کهف، آیه 65)

علم لدنی به معنای علمی است که از سرچشمه یعنی مستقیم و بدون واسطه از خدا گرفته می شود. قرآن از علوم لدنی است که خدا به پیامبر(ص) بی واسطه عنایت کرده است؛ زیرا خدا می فرماید: الر کِتَابٌ أُحْکِمَتْ آیَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ خَبِیرٍ؛ الف لام راء کتابى است که آیات آن استحکام یافته سپس از لدن حکیمى خبیر بیان شده است. (هود، آیه 1) یا می فرماید: وَإِنَّکَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ عَلِیمٍ ؛ و حقا تو قرآن را ازلدن حکیمى علیم تلقی و دریافت مى دارى. (نمل، آیه 6)

پس علم لدنی علم خاصی است که شخص مستقیم از خدا تلقی و دریافت می کند و از مصادیق علم حضوری است که غیر از علم حصولی مشوب است.

اما این که آن شخص که در روایات به عنوان به خضر(ع) معرفی شده، نبوت داشته است، از عبارت «آتَیْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا » فهمیده می شود؛ زیرا مراد از این رحمت که از عندالله است، همان رحمت نبوت است که در جایی دیگر درباره نبوت پیامبر(ص) مطرح شده است؛ زیرا وقتی مکیان گفتند چرا نبوت به یکی از دو مرد بزرگ مکه یا طائف نرسیده است، خدا در پاسخ می فرماید: أَهُمْ یَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّکَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَیْنَهُم؛ آیات آنان رحمت پروردگار را تقسیم می کنند؟ ما هستیم که آن را میان ایشان تقسیم می کنیم.(زخرف، آیات 31 و 32) در این جا معلوم می شود که مراد از تقسیم رحمت همان رحمت نبوت است.

هم چنین خدا در قرآن از نبوت به عنوان رحمت تعبیر کرده و فرموده است: وَمَا کُنْتَ تَرْجُو أَنْ یُلْقَى إِلَیْکَ الْکِتَابُ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ؛ تو امیدوار نبودى که بر تو کتاب القا شود بلکه این رحمتى از پروردگار تو بود.(قصص، آیه 86)

البته باید توجه داشت که یکی از مصادیق رحمت الهی، نبوت است، و این گونه نیست که رحمت الهی تنها در نبوت خلاصه شود.

به هر حال، با توجه به آیات دیگر قرآن، می توان گفت که شخص معروف به خضر(ع) افزون بر علم لدنی دارای نبوت از سوی خدا نیز بوده است. به نظر می رسد که کسی که دارای علم لدنی در سطح عالی و از مقام قرب مکانت و منزلتی چنین برخوردار است، از نبوت عامه نیز بهره ای برده است. افزون بر این که چنین شخصی در چنان جایگاهی است که حضرت موسی(ع) با آن که از پیامبران اولوا العزم و صاحب شریعت است برای کسب علم لدنی و تعلیمات رشدی ایشان، اذن همراهی می خواهد.(کهف، آیه 66)

 

 


  
  
<      1   2   3   4   5   >>   >