سفارش تبلیغ
صبا
هرگاه بنده در دل شب با مولای خود خلوت کند و به مناجات پردازد، [پیامبر خدا صلی الله علیه و آله]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :146
بازدید دیروز :256
کل بازدید :1153195
تعداد کل یاداشته ها : 1596
97/7/29
5:48 ع
مشخصات مدیروبلاگ
 
خلیل منصوری[173]
http://www.samamos.com/?page_id=2

خبر مایه
پیوند دوستان
 
فصل انتظار سرباز ولایت پلاک آسمانی،دل نوشته شهدا،اهل بیت ،و ... اقلیم شناسی دربرنامه ریزی محیطی .:: مرکز بهترین ها ::. رایحه ی انتظار جریان شناسی سیاسی - محمد علی لیالی حمایت مردمی دکتر احمدی نژاد آقاشیر کلّنا عبّاسُکِ یا زَینب صراط مستقیم هم رنگــــ ِ خـــیـــآل نگارستان خیال جبهه مقاومت وبیداری اسلامی کالبد شکافی جون مرغ تا ذهن آدمیزاد ! تکنولوژی کامپیوتر وبلاگ منتظران نگاهی نو به مشاوره سارا احمدی بوی سیب BOUYE SIB هزار دستان رمز موفقیت محقق دانشگاه سرزمین رویا اهالی بصیرت وبلاگ تخصصی فیزیک پاک دیده آدمک ها ✘ Heart Blaugrana به نام وجود باوجودی ... سرباز حریم ولایت دهکده کوچک ما از قرآن بپرس کنیز مادر هرچه می خواهد دل تنگت بگو •.ღ♥ فرشتــ ـــ ـه تنهــ ــ ــایی ♥ღ.• پیامبر اعظم(ص) عطاری عطار آبدارچی ستاد پاسخگویی به مسایل دینی وبلاگ شخصی امین نورا چوبک نقد مَلَس پوست کلف دل نوشت 14 معصوم وقایع ESPERANCE55 قدرت شیطان دنیای امروز ما تا ریشه هست، جوانه باید زد... آواز یزدان خلوت تنهایی کتاب شناسی تخصصی اس ام اس عاشقانه طرحی نو برای اتحاد ایرانیان سراسر گیتی دنیای ماشین ها در گوشی با خدا **** نـو ر و ز***** اس ام اس سرکاری و خنده دار و طنز دنیا به روایت یوسف جاده خدا خام بدم ایلیا حرفای خودمونی من بازی بزرگان کویر مسجد و کلیسا - mosque&church بچه دانشجو ! پژواک سکوت گنجهای معنوی دنیای موبایل منطقه‏ ممنوعه طلبه علوم دینی مسافر رویایی انواع بازی و برنامه ی موبایل دانشجو خبر ورزشی جدید گیاهان دارویی بانوی بهشتی دو عالم

یکی از آموزه های معرفتی قرآن، درباره وضعیت انسان در عوالم دیگر است. از نظر قرآن، این نظام دنیوی با آسمان ها و زمین فرو می ریزد و به نظام دیگری بدل می شود که جایگزین این نظام خواهد شد. خدا می فرماید: یَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیْرَ الْأَرْضِ وَالسَّمَاوَاتُ؛ روزى که زمین به غیر این زمین و آسمانها به غیر این آسمانها مبدل گردد.(ابراهیم، آیه 48)

این تبدل به گونه ای است که زمین و آسمان چیزی مثل این زمین و آسمان خواهد بود، نه عین آن؛ بنابراین شباهت ها و تمایزاتی خواهد داشت. بر همین اساس، انسان ها نیز مانند خود اصل زمین و آسمان تبدلاتی دارند که خدا از آن به صراحت سخن گفته است.

خدا درباره آفرینش مثلی زمین و آسمان ها می فرماید: أَوَلَیْسَ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ یَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلَى وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِیمُ ؛ آیا کسى که آسمانها و زمین را آفریده توانا نیست که باز مثل و مانند آنها را بیافریند. آرى اوست آفریننده دانا. (یس، آیه 81)

البته از نظر قرآن، انسان ها دارای آفرینش های مثلی بسیاری هستند؛ به این معنا که تنها یک بار آفرینش مثلی نخواهند داشت، بلکه بارها و بارها آفرینش هایی در عوالم دیگر دارند که آن آفرینش متناسب با آن عوالم خواهد بود؛ این در حالی است که اصل آنان هم چنان باقی و برقرار است؛ زیرا آن چه که ماهیت و حقیقت انسانی را تشکیل می دهد، نفس و روان است که باقی و برقرار خواهد بود. خدا در باره آفرینش مثلی انسان در عوالم دیگر می فرماید: عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَکُمْ وَ نُنْشِئَکُمْ فِی مَا لَا تَعْلَمُونَ  وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذَکَّرُونَ ؛ و مى‏ توانیم امثال شما را به عنوان بدل بیافرینیم و شما را به صورت آنچه نمی دانید ؛ انشاء و ایجاد کنیم؛ و قطعا انشاء و نشئه نخستین خود را شناختید؛ پس چرا تذکر پیدا نمی کنید؟(واقعه، آیات 61 و 62)

در این آیات سخن از این نیست که موجوداتی دیگر را جایگزین و بدل شما می آفرینیم، بلکه شما در در نشئات و عوالم دیگر به چیزی مثل خودتان می آفرینیم. به این معنا که اگر در دنیا و نشئه آن این گونه صورت و شکل داشتید، در عوالم و نشئات دیگر صورت ها و اشکالی خواهید داشت که مثل این است نه عین این.

بنابراین، انسان ها در هر نشئه و عالمی از عوالم هستی دارای شکل و صورتی است که همانند این جاست نه عین آن چیزی است که در دنیا است. پس انسان ها دارای تبدل امثال هستند و مثل ها و همانند هایی از خود دارا هستند.


97/5/13::: 4:7 ع
نظر()
  
  

مشیت به معنای چیزی شبیه خواسته قلبی بالاتر از اراده به معنای خواسته عملی قرار می گیرد؛ به سخن دیگر، اول مشیت در حالت جزم اندیشه ای تحقق می یابد و سپس اراده در حالت عزم عملی به وجود می آید.

از نظر قرآن، چیزی شبیه همین اراده و مشیت انسانی در خدا مطرح است؛ هر چند که نسبت به نواقصی که در طبیعت هر چیز انسانی است باید نسبت به خدا در مقام تسبیح و تنزیه بر آییم؛ ولی برای جلوگیری از مساله تعطیل شناخت و معرفت، لازم است تا همین حد از شناخت شهودی درباره خود را درباره خدا نیز جاری و ساری کنیم، تا گرفتار تعطیل نشویم؛ البته برای رهایی از تشبیه صرف نیز باید سخن از تنزیه و تسبیح داشته باشیم، تا گمان نشود که صفات الهی همانند صفات انسانی با این همه نواقص و اما و اگر همراه باشد.

به هرحال، تفکر قرآنی بر مدار تنزیه و تسبیح سامان یافته است تا از افراط در قالب تشبیه مانند چیزی که مجسمه اشعری مذهب می گویند ، یا تفریط در قالب تعطیل چنان که معتزله مذهب می گویند در امان ماند.

از نظر قرآن، مشیت انسانی در طول مشیت الهی قرار می گیرد. خدا به صراحت می فرماید: وَ مَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ؛ چیزی را شما مشیت نمی کنید و نمی خواهید مگر آن که خدا خواسته باشد.(انسان، آیه 30؛ تکویر، آیه 29)

به نظر می رسد که این آیه نوعی جبر را بیان می کند و هر گونه اراده و اختیار را از انسان سلب می نماید؛ اما با دقت در آیات دیگر می توان دریافت که سخن از جبر نیست؛ بلکه بیان محدودیت ها در اراده و انتخاب انسان ها است؛ به این که انسان در هر کاری وارد می شود، مشیت ذهنی و اراده عملی بر انجام آن دارد؛ ولی این گونه نیست که این حق انتخاب محدود نباشد و بیرون از دایره مشیت الهی قرار گیرد؛ بلکه در همان دایره مشیت الهی عمل خواهد کرد. از نظر قرآن، انسان در هر کاری دو انتخاب اصلی و اساسی دارد که شامل : کفر و ایمان است که البته گاه با عناوین شبیه کفران و شکران، هدایت و ضلالت و مانند آن ها بیان می شود.

از نظر قرآن، هر انتخابی هرگز بیرون از انتخابی نیست که انسان را به بیرون از دایره حدود الهی سوق دهد؛ بلکه در همین دایره حفظ و نگه می دارد؛ زیرا کسی که کفر ، ضلالت و کفران را انتخاب می کند، انتخاب او مظهریت در جلال الهی است که نماد اخروی آن همان دوزخ است؛ و کسی که ایمان و هدایت و شکران را انتخاب می کند، در حقیقت جمال کمالی الهی را انتخاب کرده است که نماد آن نیز در قیامت، بهشت است. از همین روست که در سوره تکویر پیش از بیان این حکم کلی مشیت انسان در طول مشیت خدا قرار دارد، می فرماید: إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ لِمَنْ شَاءَ مِنْکُمْ أَنْ یَسْتَقِیمَ؛ وحی قرآنی به جز پندى براى عالمیان نیست؛ براى هر یک از شما که خواهد به راه راست رود.(تکویر، آیات 27 و 28) این بدان معنا است که انسان می تواند به مشیت خویش انتخابی داشته باشد که شامل انتخاب خط مستقیم هدایت یا انتخاب خط کژ ضلالت است؛ ولی این انتخاب شما هرگز به معنای بیرون رفتن از دایره مشیت الهی نیست؛ زیرا هر کسی با هر انتخابی که می کند، یا جمال الهی را می طلبد یا جلال الهی را؛ در حقیقت به هیچ وجه شخص با انتخاب های خویش از دایره حکومت مشیت الهی بیرون نیست؛ چنان که امیرمومنان امام علی(ع) می فرماید: و لایمکن الفرار من حکومتک؛ ممکن نیست از حکومت تو فرار کرد (دعای کمیل)؛ زیرا هر جا بروید و هر انتخابی داشته باشید بخشی از حکومت جلالی یا جمالی خدا است.

بنابراین، باید همان طوری که اهل بیت (ع) در تفسیر وضعیت انسان در دنیا گفته اند، این جمله را تکرار کرد که : لا جَبر و لا تَفویض بل امرٌ بین امرین؛ نه جبر مطلق نه تفویض و اختیار مطلق بلکه امری میان این دو است.(بحار الانوار، باب اوّل و دوم از ابواب العدل، ج 5، ص 2 – 84؛ ج5، ص57؛ طبرسی، الاحتجاج، احتجاجات الإمام علی الهادی(ع)، ص 450ـ453) البته در برخی دیگر آمده است: لاجبر و لاتفویض بل منزله بین منزلتین.(بحارالانوار، ج5، ص127) این حدیث نیز بیانگر همان مفهوم پیشین است. بنابراین، با آن که انسان دارای اراده و حق انتخاب آزاد است، ولی این انتخاب آزاد هماره تحت مشیت الهی است که احاطه دارد و هرگز مشیت و اراده الهی نمی تواند بیرون از آن چیزی باشد که خدا تعیین کرده است. بر این اساس، شیطان با همه شیطنت خویش از دایره حکومتی الهی خارج و بیرون نیست و مشیت او نمی تواند مانند اهریمن در فرهنگ ایرانی یک مشیت مستقل در برابر مشیت الهی باشد؛ زیرا در جهان جز یک الهه وجود ندارد(انبیاء، آیه 22) وگرنه همه ساختارها به هم می ریخت و دیگر آن که باید ساختاری باشد که غیر از ساختار کنونی نظام احسن تقویم باشد.


  
  
<      1   2   3