سفارش تبلیغ
تبلیغات در پارسی بلاگ
با رغبت به آنچه نزد خداوند است، با اودوستی کن [امام علی علیه السلام]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :370
بازدید دیروز :335
کل بازدید :881950
تعداد کل یاداشته ها : 1336
96/4/5
6:9 ع
مشخصات مدیروبلاگ
 
خلیل منصوری[165]

خبر مایه
پیوند دوستان
 
فصل انتظار جبهه مقاومت وبیداری اسلامی کالبد شکافی جون مرغ تا ذهن آدمیزاد ! هم رنگــــ ِ خـــیـــآل حمایت مردمی دکتر احمدی نژاد جریان شناسی سیاسی - محمد علی لیالی سرباز ولایت کلّنا عبّاسُکِ یا زَینب وبلاگ منتظران .:: مرکز بهترین ها ::. بوی سیب BOUYE SIB هزار دستان رمز موفقیت سارا احمدی محقق دانشگاه نگارستان خیال سرزمین رویا پلاک آسمانی،دل نوشته شهدا،اهل بیت ،و ... صراط مستقیم نگاهی نو به مشاوره اهالی بصیرت وبلاگ تخصصی فیزیک پاک دیده آدمک ها آقاشیر ✘ Heart Blaugrana به نام وجود باوجودی ... سرباز حریم ولایت دهکده کوچک ما از قرآن بپرس کنیز مادر هرچه می خواهد دل تنگت بگو •.ღ♥ فرشتــ ـــ ـه تنهــ ــ ــایی ♥ღ.• پیامبر اعظم(ص) عطاری عطار تکنولوژی کامپیوتر آبدارچی ستاد پاسخگویی به مسایل دینی وبلاگ شخصی امین نورا چوبک نقد مَلَس پوست کلف دل نوشت 14 معصوم وقایع ESPERANCE55 قدرت شیطان دنیای امروز ما تا ریشه هست، جوانه باید زد... آواز یزدان خلوت تنهایی کتاب شناسی تخصصی اس ام اس عاشقانه طرحی نو برای اتحاد ایرانیان سراسر گیتی دنیای ماشین ها در گوشی با خدا **** نـو ر و ز***** اس ام اس سرکاری و خنده دار و طنز دنیا به روایت یوسف جاده خدا خام بدم ایلیا حرفای خودمونی من بازی بزرگان کویر مسجد و کلیسا - mosque&church بچه دانشجو ! پژواک سکوت گنجهای معنوی دنیای موبایل منطقه‏ ممنوعه طلبه علوم دینی مسافر رویایی انواع بازی و برنامه ی موبایل دانشجو خبر ورزشی جدید گیاهان دارویی

انس با ماهیات و شدن های مکرر

انسان موجودی انس پذیر است. به سادگی و آسانی تحت تاثیر قرار می گیرد و با تغییرات گوناگون خود را سازگار می کند. این قابلیت بسیار بالای انسان است که ظرفیت بی مانندی را در میان موجودات و آفریده های هستی برای او فراهم آورده است. این گونه است که به عنوان جنس برتر و عالی از سوی اندیشمندان برجسته حوزه فرهنگ اسلام و قرآن چون استاد حسن زاده آملی معرفی شده است.

به نظر این استاد کامل و فرزانه زمانه ، انسان بر خلاف همه آفریده های هستی در نظام منطق صوری ارسطویی تنها یک نوع نیست بلکه جنسی است که زیر آن انواع گوناگونی قرار می گیرد. این بدان معنا خواهد بود هر فرد انسانی از ظرفیت و قابلیت بسیاری در شدن های پیاپی و بی پایان خود تا روز قیامت و رستاخیز برخوردار خواهد بود. بر پایه این نظریه هر شخص انسانی در یک فرآیند شدن، ماهیت خویش را می سازد. بنابراین تا زمانی که شخص در دنیا زندگی می کند و حتی پس از آن تا روز رستاخیز در حال شدن و شکل گیری است که در نهایت در رستاخیز آن را به شکل کامل و جامع می بیند.

این نظریه برگرفته از آموزه های قرآنی است. بر پایه این نظریه قرآنی، انسان که دارای همه اسمای کمالی و اسمای الهی به شکل توان و قوه می باشد، در یک فرآیند زندگی که از آن به عمر یاد می شود، خود را می سازد و جهان به عنوان کارخانه انسان سازی و هر فردی انسانی به عنوان صنعت الهی از چنان قابلیتی برخوردار می باشد که در نهایت خود، تصمیم می گیرد که چگونه باشد و به چه چیزی ماهیت خود را به تصویر نهایی بکشد.

این نظریه تبیین می کند که آدمی ، در یک فرآیند می تواند به شکل چند نوع از آفریده های انسانی در آید. گاه هم چون سنگ یا سخت تر از آن شود که از آن به کالحجاره او اشد قسوه در قرآن تعبیر شده است؛ و گاه دیگر هم چون موجودی با خصوصیات و ویژگی ها و ماهیات انواعی از آفریده ها یعنی " شتر، گاو و پلنگ" در آید که در تعبیر قرآنی از آن به کالانعام بل هم اضل تعبیر شده است. انسان می تواند به انواعی دیگرحتی بیرون از نوع موجودات شناخته شده چون جنیان و شیاطین در آید و ماهیت آنان را به خود بگیرد. گاه دیگر می تواند از فرشتگان برتر باشد و ماهیت آنان و یا کروبین و عالیین را به خود بگیرد و به شکل آنان و ماهیت ایشان در آید.

چنین قابلیت و ظرفیت شگفت همان چیزی است که در قرآن به صیروره " شدن " تعبیر شده است؛ زیرا قابلیت جعل کامل اسمایی در سرشت و نهاد بشر که به عنوان " و علم آدم الاسماء کلها" از آن در قرآن تعبیر شده ، به معنای ظرفیت بی نهایتی بشر برای شدن های بی نهایت و بسیار می باشد.

بر این اساس ، انسان تنها موجودی از آفریده های خداوندگاری است که از ظرفیت انس گرفتن بی پایان با شرایط و متغیرات گوناگون برخوردار می باشد. از این روست که انسان را انسان گفته اند، زیرا تا بی نهایت از قابلیت انس گیری و تغییر ماهیت و شدن برخوردار است.

انسان اجتماعی

همین قابلیت انس گیری به بشر این قابلیت را نیز بخشیده است تا با هر کسی انس گیرد و الفت پیدا کند. البته این نیاز بشر است که بخواهد با دیگری انس گیرد به ویژه آن که این دیگری از جنس مقابل خود یعنی مرد یا زن باشد. ارتباط اجتماعی و مودت و دوستی در میان مرد و زن در حقیقت پاسخ گویی به یک نیاز طبیعی و فطری در بشر است. این ارتباط در مرتبه پایین تر خود را در الفت و انس گیری با فرزندان و خویشاوندان و در نهایت با دیگر انسان ها نشان می دهد. از این روست که ارتباط اجتماعی انسان ها حتی اگر به قصد استخدام باشد، یک امر طبیعی و فطری برای اوست.

انسان ها برای ایجاد و تداوم این ارتباط اجتماعی با یک دیگر نیازمند شرایط ، ابزارها و اموری چند می باشند که یکی از مهم ترین آن ها ، تحمل دیگری است. تحمل دیگری به معنای این که بتوان از برخی از خواسته های خود برای حفظ دوستی و بهره مندی از ارتباط اجتماعی گذشت و یا خواسته های دیگری را پذیرفت و به آن بها داد. این جاست که عفو و گذشت و نیز ایثار و احسان به عنوان ابزارهای کارآمد و کلیدی برای ارتباط اجتماعی خود را تحمیل می کند.

خوش خویی به معنای ایجاد بستر لازم و زمینه مناسب برای ارتباطات اجتماعی میان انسان ها جهت انس گیری و بهره مندی از توانایی ها و ظرفیت های یک دیگر در راستای دست یابی به کمال و خواسته های خود است.

این گونه است که در پایه و بنیاد هر ارتباط اجتماعی میان ا نسان ها با مساله ای به نام خوشخویی رو به رو می شویم؛ زیرا این صفت و خصلت در انسان هاست که پیوندهای وی را با دیگری افزایش می دهد و زمینه را برای بهره گیری از توانمندی های دیگری برای وی فراهم می آورد و در مسیر شدن های پیاپی به او یاری می رساند.

خداوند در آیه 4 سوره قلم در تبیین ظرفیت انس پذیری پیامبر اکرم (ص) می فرماید: انک علی خلق عظیم؛ تو خویی بزرگ و عظیم داری. تعبیر از خوی آن حضرت (ص) به عظیم از آن روست که خوی ایشان در همه چیز در حوزه کمالی در نهایت تمام بوده و در نهایت و تمام خوش خویی بوده است به گونه ای که دیگر نمی توان شخص و فردی را یافت که در خلق و خوی از ایشان فراتر و برتر بوده و در نهایت کمالی و تمامی قرار گرفته باشد.

چنین ظرفیت تمام خوی خوش اوست که منافقان را به شگفت وا می دارد و به سبب خوش خویی غیر قابل باورش ، او را در زمره ساده لوحان می شمارند که هر چیزی را از دیگران می پذیرد و نسبت به آنان واکنش منفی نشان نمی دهد و به انکار دیگران نمی پردازد. این گونه است که به نظر منافقان آن حضرت" اذن " معرفی می شود و خداوند در تایید این خصلت و صفتی که منافقان به آن حضرت می دهند با تاکید بر خیر بودن وی را " اذن خیر " می شمارد (توبه آیه 61) تا به مردمان بفهماند که چنین خصلت و خویی از آن حضرت تنها خیر همگانی است؛ زیرا آن حضرت رحمتی برای جهانیان می باشد و الگویی بی مانندی که هستی برای او نمونه دیگر سراغ ندارد.

خداوند خوشخویی آن حضرت را بارها و بارها در آیات دیگر بیان کرده و می فرماید که همین خوشخویی وی موجب شده است تا مردمان چون پروانه در گرد او در آیند و از دورش پراکنده نگردند؛ زیرا تندخویی و بدخویی موجب می شود که روابط میان انسان ها از میان رود و مردمان از دور و بر ایشان پراکنده شوند.(آل عمران آیه 159)

اسوه بودن و الگو بودن آن حضرت (ص) در همه جهات از جمله اخلاقی امری است که بارها مورد توجه و تاکید قرآن است و از مردمان خواسته شده به سبب همین خصلت های برتر و کمالی او را الگوی خویش قرار دهند. آن حضرت (ص) خود نیز تاکید می کند که ماموریت وی تکمیل و اتمام بخشی به مکارم اخلاقی و خصلت های پسندیده برتر می باشد.( نور الثقلین، ج 5 ، ص 392)

آثار خوش خویی

خوش خویی همان گونه که گفته شد آثاری چون جذب و جلب مردمان به سوی خود و بهره مند از همکاری های آنان برای رشد و شدن های کمالی می باشد. افزون بر این خوشخویی می تواند آثار بسیاری دیگر در زندگی مادی و معنوی و نیز دنیوی و اخروی آدمی به جا گذارد. از پیامبر گرامی (ص) روایت شده است که آن حضرت در باره آثار خوشخویی می فرماید: خوشخویی خود عبادت است و خوشخو پاداشی همانند پاداش روزه دار می گیرد.(کافی ، ج 2 ، ص 100)

امام باقر(ع) نیز در همین رابطه می فرماید: تبسم الرجل فی وجه اخیه حسنه؛ لبخند شخص به صورت بردارش برای او حسنه و کار نیک شمرده می شود.(کافی ، ج 2 ، 188)

در خبری دیگر از آن حضرت نقل شده است که " ما من شی فی المیزان اثقل من حسن الخلق؛ هیچ چیز در ترازوی عمل سنگین تر از خوشخویی نیست(بحار الانوار ، ج 71 ، ص 386) زیرا انسان با خوشخویی است که همه کمالات را می تواند در خود تجلی دهد و مظهر کمالات اسمایی الهی شود.

اگر انسانی بخواهد برای خود از نظر اجتماعی اعتباری کسب کند و در میان مردم محبوب گردد و از یاری و همدلی و همکاری آنان بهره برد، بهترین ابزار دست یابی به این اهداف همان خوشخویی است؛ زیرا انسان هر چه سرمایه دار هم باشد ولی نمی تواند دل های همگان را با پول بخرد و آنان را به سوی خود جلب کند. پیامبر گرامی (ص) می فرماید: انکم لن تسعوا الناس باموالکم فسعوهم ببسط الوجوه و حسن الخلق؛ شما هرگز نمی توانید با اموال خود پاسخ گجویی نیازهای مردم باشید؛ پس با گشاده رویی و خوشخویی آنان را از خود خشنود سازید.(همان ، ص 394)

اصولا بدخویی هم کار آدمی را تباه می سازد و هم نامش را بد می کند. بسیاری از مردم کارهای خوب و نیک زیادی را انجام می دهند ولی به سبب آن که بدخو هستند شیرین کار خوب و نیک خودشان را با بدخویی به تلخی تبدیل می کنند. از پیامبر(ص) روایت است که بدخویی کار خوب را تباه می سازد همان گونه که سرکه عسل را فاسد و تباه می کند: الخلق السیء یفسد العمل کما یفسد الخل العسل.(همان ، ج 73 ، ص 297)

بنابراین بکوشیم تا در فرصت کوتاه شدن که از آن به عمر کوتاه و دو روزه دنیا یاد می شود، با خوشخویی چنان خود را بسازیم که در رستاخیز در کمال ترین شکل و شمایل به آن جا در آییم و از خود شرمنده نباشیم. اگر در این دنیا خود را در کارخانه انسان سازی به صنعت خوش نسازیم دیگر هرگز فرصت آن را نخواهیم یافت که خوش باشیم، زیرا در این مدت عمر است که خود را برای ابدیت و جاودانگی می سازیم.