سفارش تبلیغ
صبا ویژن
[ و در باره کسانى که از جنگ در کنار او کناره جستند ، فرمود : ] حق را خوار کردند و باطل را یار نشدند . [نهج البلاغه]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :51
بازدید دیروز :407
کل بازدید :1452201
تعداد کل یاداشته ها : 1775
99/9/11
2:13 ص
مشخصات مدیروبلاگ
 
خلیل منصوری[175]
http://www.samamos.com/?page_id=2

خبر مایه
پیوند دوستان
 
سرباز ولایت هزار دستان رایحه ی انتظار اقلیم شناسی دربرنامه ریزی محیطی .:: مرکز بهترین ها ::. نگارستان خیال فصل انتظار جریان شناسی سیاسی - محمد علی لیالی نگاهی نو به مشاوره پلاک آسمانی،دل نوشته شهدا،اهل بیت ،و ... حمایت مردمی دکتر احمدی نژاد آقاشیر کلّنا عبّاسُکِ یا زَینب صراط مستقیم هم رنگــــ ِ خـــیـــآل جبهه مقاومت وبیداری اسلامی کالبد شکافی جون مرغ تا ذهن آدمیزاد ! تکنولوژی کامپیوتر وبلاگ منتظران سارا احمدی بوی سیب BOUYE SIB رمز موفقیت محقق دانشگاه سرزمین رویا اهالی بصیرت وبلاگ تخصصی فیزیک پاک دیده آدمک ها ✘ Heart Blaugrana به نام وجود باوجودی ... سرباز حریم ولایت دهکده کوچک ما از قرآن بپرس کنیز مادر هرچه می خواهد دل تنگت بگو •.ღ♥ فرشتــ ـــ ـه تنهــ ــ ــایی ♥ღ.• پیامبر اعظم(ص) عطاری عطار آبدارچی ستاد پاسخگویی به مسایل دینی وبلاگ شخصی امین نورا چوبک نقد مَلَس پوست کلف دل نوشت 14 معصوم وقایع ESPERANCE55 قدرت شیطان دنیای امروز ما تا ریشه هست، جوانه باید زد... آواز یزدان خلوت تنهایی کتاب شناسی تخصصی اس ام اس عاشقانه طرحی نو برای اتحاد ایرانیان سراسر گیتی دنیای ماشین ها در گوشی با خدا **** نـو ر و ز***** اس ام اس سرکاری و خنده دار و طنز دنیا به روایت یوسف جاده خدا خام بدم ایلیا حرفای خودمونی من بازی بزرگان کویر مسجد و کلیسا - mosque&church بچه دانشجو ! پژواک سکوت گنجهای معنوی دنیای موبایل منطقه‏ ممنوعه طلبه علوم دینی مسافر رویایی انواع بازی و برنامه ی موبایل دانشجو خبر ورزشی جدید گیاهان دارویی بانوی بهشتی دو عالم

در علم اصول و کلام ، اصطلاحی است که می گوید: حسن و قبح حکم عقلی است و عقل و شرع هر دو به این مطلب حکم می کنند.

به سخن دیگر، این که گفته می شود، عدل حسن و ظلم قبیح است و این حکم عقل و شرع است، سخنی ناتمام و نارسا است؛ زیرا عقل تنها کاشف حسن و قبح است؛ نه حاکم بر حسن و قبح.

از نظر قرآن تنها خدا است که به عنوان حاکم شرع مطرح است و او چیزی را حکم می کند که حق و باطل، خوب و بد و خیر و شر است و بر اساس آن احکام خمسه حلال و حرام و مستحب و مکروه و مباح را صادر می کند؛ کاری که عقل انجام می دهد، کشف این احکام الهی است.

اصولا انسان دو راه برای کشف یک حقیقت دارد: یکی همان عقل است که از آن به حجت باطنی یاد می شود؛ و دیگری نقل است که از آن به حجت ظاهری یاد می شود.

انسان با عقل یا نقل حقایق را کشف می کند و احکام را می شناسد. اما این که خود عقل حکم کند این نادرست است ؛ چنان که روایت به عنوان نقل نیز حکم نمی کند، بلکه کاشف از حکم الهی است.

نقش عقل همان نقش چراغ است. بنابراین ، آن که مهندسی می کند و راه را می سازد و خوب و بد را مشخص تعیین می کند، خدا است؛ آن گاه انسان با چراغ عقل و چراغ نقل آن را می بیند و کشف می کند و بر اساس آن عمل می کند.

به سخن دیگر، هرگز عقل در برابر شرع نیست، بلکه عقل و نقل در برابر هم قرار می گیرند و می گوییم که آن چه عقل کشف کرده نقل نیز تایید و امضا کرده است.

ما خالقی داریم که ذات اقدس الهی است و کلّ نظام را زیبا آفرید و نیز شارع و حاکمی داریم که همان ذات اقدس الهی است که قوانین خوب را تصویب کرده است. کار شارع خلقت و مهندسی است، چنان که کار عقل کشف و فهمیدن است.

بنابراین تعبیر به این که حُسن و قبح، عقلی است و شرعی! تعبیری نارسا و ناتمام است؛ زیرا شرع مقابل عقل نیست؛ بلکه حسن و قبح را عقل یا نقل کشف می کند. پس اگر گفته می شود که حسن و قبح عقلی یا نقلی است، مراد این نیست که حاکم بر آن عقل و نقل است، بلکه مراد این است که این حسن و قبح یا با عقل یا با نقل کشف شده است.

آن که حاکم هست همان شرع است که خداوند است؛ زیرا خداوند به عنوان مهندس در ذات ما حسن عدالت و امانت و صداقت و وفا را قرار داده و آن را محبوب ما کرده است؛ چنان که قبح ظلم و خیانت و کذب و جفا را قرار داده است.

البته این که گفته شد، خداوند حکم می کند که چیزی حسن و یا قبیح باشد، باید توجه داشت که این حکم مانند حکم اعتباری نیست، بلکه چیزی فراتر از آن است؛ زیرا وقتی گفته می شود: حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ؛ در شما ایمان محبوب قرار داده شد، به این معنا نیست که خداوند تنها حکم اعتباری کرده که این امر خوب و نیک است، پس تفسیر این عبارت قرآنی این نیست که «حَکَم بأنّ الإیمانَ محبوبٌ»! ، بلکه فراتر از این، خداوند مهندسی کرده و در ذات و سرشت ما این را قرار داده است؛ یعنی همان طوری که گُل و عسل را او آفرید، دین و ایمان را در جان ما آفریده و محبوب ساخت.

پس باید توجه داشت : اولا : عقل در برابر نقل است نه شرع؛ ثانیا، حسن و قبح عقلی به معنای کشف آن چیزی است که در خارج خداوند آن را نیک و بد قرار داده است و عقل همانند نقل کاشف این حقیقت است؛ ثالثا، وقتی می گوییم خداوند در مقام شارع حکم به حسن و قبح کرده ، مراد آن است که آن را این گونه خلق کرده است.  پس  اگر در کلام یا اصول گفته می شود حُسن و قبح این مطلبِ ، هم عقلی است و هم شرعی، تعبیری نارسا و ناتمام است و راه علمی را طی نشده است.


95/9/29::: 1:7 ع
نظر()