سفارش تبلیغ
صبا
آمیزگارى با مردمان ایمنى است از گزند آنان . [نهج البلاغه]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :305
بازدید دیروز :279
کل بازدید :1169521
تعداد کل یاداشته ها : 1604
97/9/27
8:16 ع
مشخصات مدیروبلاگ
 
خلیل منصوری[173]
http://www.samamos.com/?page_id=2

خبر مایه
پیوند دوستان
 
فصل انتظار اقلیم شناسی دربرنامه ریزی محیطی رایحه ی انتظار جریان شناسی سیاسی - محمد علی لیالی سرباز ولایت پلاک آسمانی،دل نوشته شهدا،اهل بیت ،و ... .:: مرکز بهترین ها ::. حمایت مردمی دکتر احمدی نژاد آقاشیر کلّنا عبّاسُکِ یا زَینب صراط مستقیم هم رنگــــ ِ خـــیـــآل نگارستان خیال جبهه مقاومت وبیداری اسلامی کالبد شکافی جون مرغ تا ذهن آدمیزاد ! تکنولوژی کامپیوتر وبلاگ منتظران نگاهی نو به مشاوره سارا احمدی بوی سیب BOUYE SIB هزار دستان رمز موفقیت محقق دانشگاه سرزمین رویا اهالی بصیرت وبلاگ تخصصی فیزیک پاک دیده آدمک ها ✘ Heart Blaugrana به نام وجود باوجودی ... سرباز حریم ولایت دهکده کوچک ما از قرآن بپرس کنیز مادر هرچه می خواهد دل تنگت بگو •.ღ♥ فرشتــ ـــ ـه تنهــ ــ ــایی ♥ღ.• پیامبر اعظم(ص) عطاری عطار آبدارچی ستاد پاسخگویی به مسایل دینی وبلاگ شخصی امین نورا چوبک نقد مَلَس پوست کلف دل نوشت 14 معصوم وقایع ESPERANCE55 قدرت شیطان دنیای امروز ما تا ریشه هست، جوانه باید زد... آواز یزدان خلوت تنهایی کتاب شناسی تخصصی اس ام اس عاشقانه طرحی نو برای اتحاد ایرانیان سراسر گیتی دنیای ماشین ها در گوشی با خدا **** نـو ر و ز***** اس ام اس سرکاری و خنده دار و طنز دنیا به روایت یوسف جاده خدا خام بدم ایلیا حرفای خودمونی من بازی بزرگان کویر مسجد و کلیسا - mosque&church بچه دانشجو ! پژواک سکوت گنجهای معنوی دنیای موبایل منطقه‏ ممنوعه طلبه علوم دینی مسافر رویایی انواع بازی و برنامه ی موبایل دانشجو خبر ورزشی جدید گیاهان دارویی بانوی بهشتی دو عالم

از نظر قرآن، حکیم کار حکیمانه انجام می دهد. حکمت از حکم به معنای قطع ، فصیله دادن، داوری، بازداشتن و مانند آن ها است. ریشه آن شاید از لگام زدن به حیوان باشد: حکم حَکْماً الفرسَ ؛ یعنی لگام بر اسب بست. بر این اساس می توان گفت با عقل به معنای عقال بستن به پای شتر و چارپا نزدیک است. وقتی کسی به حیوان لگام می زند، در حقیقت او را از اموری منصرف می کند و برایش محدودیت ایجاد می کند.

فرق میان عاقل و حکیم در این است که عاقل خود را محدود می کند و حکیم دیگری را؛ به سخن دیگر، عاقل کسی که بر هواهای نفسانی خویش لگام زده است؛ حکیم نیز بر دیگر لگام می زند تا به هر کاری اقدام نکند. از همین رو، حکیم بر خدا اطلاق شده اما عاقل بر خدا اطلاق نمی شود؛ زیرا هوای نفسانی ندارد که نیازمند عقال و بستن باشد؛ اما حکیم با اهدافی که دارد بر پای دیگری عقال و لگام می زند.

حکیم با ورود به مسایل اختلاف میان دیگران، بر اساس عقلانیت و اهداف مشخص، داوری کرده و حکم قطعی می دهد و نزاع را فصیله می بخشد.

وقتی وصف حکیم بر انسان اطلاق می شود، مراد دو دسته از عقاید و رفتارهایی است که به حوزه جزم و عزم یعنی عقل نظری و عقل عملی مربوط است. خدا می فرماید کسی که به او حکمت داده شده باشد، از کوثر و خیر کثیر برخوردار است: یُؤْتِی الْحِکْمَةَ مَنْ یَشَاءُ وَمَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَةَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْرًا کَثِیرًا وَمَا یَذَّکَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ ؛ خدا به هر کس که بخواهد حکمت مى ‏بخشد، و به هر کس حکمت داده شود، به یقین‏، خیرى فراوان داده شده است‏؛ و جز خردمندان باطن و مغزشناس‏، کسى پند نمى‏ گیرد. (بقره، آیه 269)

در آیات قرآنی به هر دو نوع از حکمت نظری و حکمت عملی اشاره شده است. به عنوان نمونه در سوره لقمان حدود بیست آیه به هر دو حکمت اشاره شده است. از آیه 12 این سوره به مسایلی چون هستی شناسی مانند وجود خدا، قیامت، وحی، نبوت، توحید و بطلان شرک، عدالت و مانند آن ها اشاره می شود؛ سپس به بایدها و نبایدها و ارزش ها توجه داده شده و مباحثی درباره رفتار آدمی در قالب آموزه های دستوری اشاره شده است. از نظر قرآن، همه این معارف هستی شناختی و آموزه های دستوری، ریشه در عقلانیت دارد و حکیمانه بیان شده است؛ از این رو، هر کسی از آن ها رو برتاباند در حقیقت سفاهت ورزیده و از عقلانیت دور شده است؛ زیرا عدم گرایش به آن ها ریشه در  سبک مغزی و سفاهت دارد.(بقره، آیه 130)

هم چنین خدا در سوره اسراء شماری از حکمت های نظری و عملی را بر می شمارد و سپس در آیه 39 می فرماید: ذَلِکَ مِمَّا أَوْحَى إِلَیْکَ رَبُّکَ مِنَ الْحِکْمَةِ؛ آن چه سفارش شده، برخی از حکمت های الهی است که از سوی پروردگارت به تو وحی شده است. این حکمت ها شامل: انفاق و میانه روی در آن(اسراء، آیه 29)، مشیت الهی در تقسیم رزق و روزی(همان، آیه 30)، حرمت قتل فرزندان به سبب ترس از گرسنگی و فقر و عدم رفاه(همان، آیه 31)، اجتناب از زنا و فحشاء(همان، آیه 32)، اجتناب از قتل بی گناه(همان، آیه 33)، جواز قصاص بدون اسراف و زیاده روی(همان)، پرهیز از خوردن مال یتیم(اسراء، آیه 34)، پذیرش کفالت یتیم(همان)، واگذاری مسئولیت اموال به یتیم پس از بلوغ عقلی و بدنی(همان)، پذیرش مسئولیت در چارچوب عهد و پیمان(همان)، ادای عهد (همان)، انصاف در معاملات(اسراء، آیه 35)، استفاده از کیل و ترازو در معاملات(همان)، اجرای عدالت در معاملات(همان)، انجام کارها بر اساس علم (اسراء، آیه 36)، استفاده از ابزارهای شناختی برای دست یابی به علم(همان)، عزم مبتنی بر جزم و علم(همان)،اجتناب از تبختر و تفاخر(اسراء، آیه 37)، فروتنی و تواضع در رفتار و گفتار(همان)، اجتناب از زشتی ها و مکروهات(اسراء، آیه 38)، عمل مطابق معروف و پسندیده (همان) بر اساس برداشت از مفهوم مخالف و مانند آن ها اشاره کرد که در جاهای دیگر از جمله سوره لقمان بیان شده است.

این ها تنها شماری از حکمت های نظری و عملی است که قرآن به آن دعوت می کند و آن را موجب کسب کمالات انسانی و متاله و خدایی شدن انسان می داند.


97/2/8::: 5:9 ع
نظر()